sebofanmemo

Havalar puslu , pusulam kırık .Kimliğim silinmiş ,güneş kayıp

Sat, 21 Feb 2009 13:25:00 +0200

Filistin

Tue, 10 Feb 2009 15:17:00 +0200

Alıntı
http://colorone.deviantart.com/art/FiListin-108432259.. ( devamı )

Yada tek kalan siyah

Mon, 06 Oct 2008 22:54:00 +0300

http://sebofanmemo.deviantart.com/art/Yada-tek-kalan-siyah-92242768
Gidiyorum bugün görmediğim bir yere doğru
Bazı şeyleri unutmak kafayı boşaltmak en iyisi
Zaten yazlar bunun için değilmi hepimiz bunun için istemiyormuyuz yazları
Yoksa neye yararki bu kavurucu sıcaklar
Neye yararki?

Doğudaki insanlar gibi değilimki ben
Alışkın değilim acılara kırgınlığa
Mayın üzerinde bir hayatım yokki benim patlamaya dayanıklı
Her an yıkılmaya elverişliyiz batı şehirlerindeki bizler.

Ihtiyaç duyuyoruz ondan yenilenmeye
Geride bırakıp habersizce kaçmaya
Üstümüze gelen müptelası olduğumuz şehirlerden uzaklaşmaya
Kaçmalıyım buradan beyaz mevsimlere geri dönmek için

Bu gidişin sonu yine başladığı yer olacak
Sıfırdan bir başlangıç yapmalı.
Duvarlarımdakı kara golgeler silinmeli,
Beyaza boyanmış olmalı .
Tatil köylerindeki eski yunan evleri gibi

Yada hiçbirisi olmayacak beyazlar çoktan beni terketti
Belkide bundan sonra elimde kalan tek renk
Elimdeki tek renk güzel Lübnan sahillerine dökülmüş zift siyahıdır
Duvarlarım hep siyaha boyalı kalacaktır.

Mehmet Sabi
1 Temmuz 2008.. ( devamı )

Kuşatılmış Hayat Melodramları

Mon, 06 Oct 2008 22:46:00 +0300

Artık karşılaştığımız insanların çoğu kilo verdiğimizi veya aldığımızı söyleyerek konuşmaya başlıyor. Uzun süredir görüşmemiş olsak da konuşma bu sözlerle başlıyor nedense. Oysa onca zamandan sonraki ilk karşılaşmamızda daha derin cümleler kurarak sohbete başlamamız gerekmez mi?

Gözlerimizin içine bakıp, oralarda, daha derinlerde yer tutan bir duyguyu anlamak, kilo alınıp alınmadığını anlamaktan daha zor. “Birbirimizin içine bakabilmek” yetisini kaybettik. Bu yüzden de bir bakıştan anlaşılabilecek özelliklerimizle başlıyoruz konuşmaya.

Peki bir dostu sokaktaki herhangi bir insandan ayırt eden şey nedir?

Babam evde yoksa, okula giderken mahallemizdeki bakkalımızdan harçlık alabileceğimizi biliyorduk. Şimdi “bir çocuğun marketten harçlık isteyebilmesi” fikrine ne kadar uzak duruyorsak, hayat o kadar acımasız ve mekanik bir hale dönmüş demektir.

Bakkal, komşu, mahallenin delikanlısı, pencere önü teyzeleri…

Bütün bunlar katı kuşatmanın içinde açılan delikler olarak hayatımızı kolaylaştırıyordu. Şimdi nefes alacak küçücük bir aralık bile kalmadı.

Bu kuşatmanın sonunda, ruhlarımızı işgalden korumanın bir yolu yok gibi!

Kapitalizm, insanların birbirlerine merhamet duymasını engelleyebilmek için yüzyüze iletişim yerine kurumsal kimliklerin iletişimini önceler.

Merhamet, modern ekonomik ilişkilerde en büyük günahlardan biridir. Bir hesap hatasından veya stratejik yanlışlardan geri dönmek mümkündür. Oysa merhamet geri dönülemez bir zaaf olarak algılanır.

Bir yoksulun yüzüne bakan insanda küçücük bir vicdan kırıntısı bile varsa, o yoksula yardım etmek ihtiyacı doğar. Oysa bir markete herhangi bir şirkete g.. ( devamı )

Kalk Kudüs’e Gidelim Sevgilim

Mon, 11 Aug 2008 14:47:00 +0300

Bazı şehirleri özlemek, tek gözlü bir odaya toplaşıp, annenin yaptığı sıcak tarhana çorbasıyla ısınmayı özlemek gibidir.

O şehirlerin sokakları, annenin ellerine benzer. Ağrıdan çatlayacak gibi duran alnını okşar durur gecenin bir yarısında. Annelerin duası varsa, şehirlerin de duası vardır mırıldanıp durduğu.
Bu başağrılarım beni öldürecek biliyor musun?

Kalk Kudüs’e gidelim sevgilim. Tanrı şehrine gidelim.
Tanrı bizi gözetsin, korusun, kollasın Kudüs hatırına. Kalbimizin ağrısı, başımızın ağrısı, ruhumuzun ağrısı hafiflesin şehre yaklaştıkça.
Tarhana çorbası içer gibi içimize çekelim, gökyüzünde yaratılıp yeryüzüne indirilen bu şehrin sokaklarını. Kudüs’ün bulutlarından tespih yapıp “subhanallah” çekelim.
Peygamber sükunetine erelim şehrin sokaklarında. Tur’a çıkalım. Bağıralım boğazımızı yırtarcasına; “Rabbimiz biz de aşk ehliyiz bize de yüzünü göster!”
Tur Dağı paramparça olsun, kalbimiz paramparça olsun aşktan.

Kalk Kudüs’ gidelim sevgilim.
Meryem sırtını o ağacın gövdesine yaslayıp.. ( devamı )

Dışarıdaki Sanatçı: Souad Massi

Mon, 11 Aug 2008 14:31:00 +0300

Dışarıdaki Sanatçı: Souad Massi
Arap, Cezayirli, Berber, kadın, Müslüman, şair ve müzisyen tüm bu tanımlamalar Souad Massi adı altında toplanıyor. Hassas duyarlılık içerisinde oldukça yoğun bir karışıma sahip olan sanatçı aslında Akdeniz’in tüm özelliklerini taşıyan bir şahsiyet. Müziğindeki körpe ve gevşek tutkulu ritimler ile sağlam bir kişilik ortaya seren Massi tüm dünyaya Cezayir’den sadece Rai müziğinin çıkmadığını gösteren nadir, hatta tek örnek. Birkaç yıl öncesine kadar hiç kimse Joni Mitchell tarzında genç bir kadın sanatçının Cezayir’den çıkıp herkesin gönlünde taht kuracağını beklemezdi. Oysa Souad Massi bunu gerçekleştirdi…

Bir sanatçı olarak başarılı olmanın yanı sıra Souad Massi’nin en büyük zorluğu Cezayir gibi bir ülkede kadın bir sanatçı olarak başarılı olmaktı. 1972 yılında hayata gözlerini açan Souad Massi, gençlik yıllarının büyük bir kısmını ciddi olarak müzik eğitimi alarak geçirdi. Kendini bildi bileli her zaman bir şarkıcı olmayı hedefleyen Massi, genç yaşında sinema ile tanıştı. Çoğu yaşıtları gibi film aktörleri ile özel hülyalara dalacağına Massi, izlediği filmlerdeki müziklere kişisel bir yakınlık hissetti. Filmlerin sayesinde Amerikan soul, Flâmenko, rock ve country müzik tarzları ile tanışan sanatçı, böylece beyaz ekranın önünde farklı müzik diyarlarına uzandı. İlk başl.. ( devamı )

Medeniyet tasarımcısı Necip Fazıl

Mon, 11 Aug 2008 14:29:00 +0300

Medeniyet tasarımcısı Necip Fazıl

Osmanlı sonrası artık devlet ve toplum plânında ortadan kaldırılan İslâm'ın bütün bir tasarım halinde yani medeniyet projesi olarak yeni zaman ve mekân şartlarında nasıl olacağı Necip Fazıl'ın temel sorusu olmuş ve bunun cevabını da İdeolocya Örgüsü'yle vermiştir

YAHYA DÜZENLİ
Üstad Necip Fazıl'ın 25. vefat yıldönümünde O'nun "İdeolocya Örgüsü"nü merkeze alarak bir "medeniyet tasarımcısı" sıfatıyla dikkatlere sunmak, bugün müthiş bir kavramsal altüst oluş yaşayan Müslüman entelektüellere bir şey ifade eder mi?

Biraz daha geriye giderek, konuyu temellendirerek bu soruya cevap arayalım ve Üstad Necip Fazıl'ın Ontolojik anlamını tesbite çalışalım. Bugün kimi Müslüman aydın/kültür adamlarınca medeniyet tasarımı, medeniyet projesi kavramları soyut-ütopik-bağlamından kopuk olarak nitelendirilse de biz Necip Fazıl gibi işin tahkikinde olan bir mütefekkirin 40 yıllık çile ile ciğerinden kalemine kan çekerek örgüleştirdiği, kitaplı.. ( devamı )

Rüzgârı acıtan doğu

Mon, 11 Aug 2008 14:24:00 +0300

Geldim
Suskun ve kederli
Bıraktım kendimi toprağına
Kalbim bekle diyordu
Bir tapınak bu geç olmadan.
Ama geciktim
Gölgesi kalmış duvarların
Kendileri gitmiş uzaklara

Doğu diyorum bazan
Rüzgârı acıtan doğu
Yeter mi anlamama.
Avunmak için
Dörtlükler ve haritalar
Topladım çantama
Taşlar biriktirdim
Saçlarımı uzattım kahırla.

Senden konuşan
O tuhaf kalabalığın ortasında
Baktım dağ göllerinin derin uykusuna
Görünen tüm yollara baktım
Gücüm yok
Acıyan yaralarını sormaya

Orada
Tanrının biliniyor kuşlar
Kadınlar tanrının biliyor kuşları
Ve soruyorlar ona
Tanrım ne yaptık sana
Kuşlarının kanatlarını mı kırdık
Ne yaptık sana

Tanrı sessiz
Annem kadar sessiz
Bakarak
Neden bekliyorsunuz burada
Diyordu kalanlara

Ah sevgili ten
Neden bekliyorsun burada
Alıp kokunu git
Git
O acı rüzgârın ardından.

Bejan MATUR.. ( devamı )

Azam Ali (Niyaz)

Mon, 11 Aug 2008 14:19:00 +0300

Azam Ali, İran’da hayata merhaba deyip, ergenlik yıllarını Hindistan’da geçirip daha sonra, müzikal bir eğitim almak amacıyla Los Angeles’a yerleşmiştir. California doğumlu ve jazz sever bir perküsyoncu olan Greg Ellis’le, 1995 yılındaki "Master Musicians of Jajouka" konserinde tanışır ve "Vas" isimli grubu kurarlar. Vas adı altında ortaya çıkardıkları eserlere Narada (önemli bir müzik şirketidir) sahip çıkar. Bundan sonra, grubun tüm albümleri ve üyelerin solo projeleri, bu şirket sayesinde dünya müzik marketlerine dağıtılır.

In The Garden Of Souls, grubun, dünyaya ve evrene bakış açılarını çok iyi bir şekilde yansıtır. Özellikle Azam Ali imzasının geçtiği cümlelerde, new-age akımının etkileri ve doğu mistisizminin ağırlığı hissedilir. Tibet çalgıları, ud, çello, zil ve ritm sesleriyle bezenmiş müziklere, Azam Ali’nin büyülü vokali eşlik eder.

"Niyaz" ismiyle kurulan grup ise; elektro-sentez üstadı, Grammy Ödülüne aday olmuş Carmen Rizzo ve bir gitarviyol ve yaylı çalgılar üstadı olan Loga Romin Torkian, ki Axiom of Choice isimli enfes bir projesi-grubu olmuştur onun da, grubun diğer üyeleridir.

Ortaça.. ( devamı )

Arda

Thu, 19 Jun 2008 18:29:00 +0300

Tam boyutu için

.. ( devamı )